نقد فیلم سامورایی و زندانی (The Samurai and the Prisoner) | کوروساوا؛ رازهای مدفون قلعه

نقد فیلم سامورایی و زندانی (The Samurai and the Prisoner) | کوروساوا؛ رازهای مدفون قلعه

نقد فیلم سامورایی و زندانی (The Samurai and the Prisoner) | کوروساوا؛ رازهای مدفون قلعه

نقد فیلم سامورایی و زندانی (The Samurai and the Prisoner) | کوروساوا؛ رازهای مدفون قلعه نقد فیلم سامورایی و زندانی (The Samurai and the Prisoner) | کوروساوا؛ رازهای مدفون قلعه

کیوشی کوروساوا در اولین تجربه سامورایی خود، با فیلم سامورایی و زندانی دغدغه‌های همیشگی و تعلیق روان‌شناختی سینمایش را به تاریخ فئودالی برده است.


کیوشی کوروساوا در اولین تجربه سامورایی خود، با فیلم سامورایی و زندانی دغدغه‌های همیشگی و تعلیق روان‌شناختی سینمایش را به تاریخ فئودالی برده است. نقد فیلم سامورایی و زندانی (The Samurai and the Prisoner) | کوروساوا؛ رازهای مدفون قلعه زومجی نقد فیلم و سریال نقد فیلم سامورایی و زندانی (The Samurai and the Prisoner) | کوروساوا؛ رازهای مدفون قلعه جمعه ۲۹ آبان ۱۴۰۵ - ۱۸:۳۰ مطالعه ۱۱ دقیقه سوگند مختاری کیوشی کوروساوا در اولین تجربه سامورایی خود، با فیلم سامورایی و زندانی دغدغه‌های همیشگی و تعلیق روان‌شناختی سینمایش را به تاریخ فئودالی برده است. سینمای کیوشی کوروساوا را نمی‌توان تنها در چارچوب الگوهای ژانر وحشت بررسی کرد. فیلم‌های او بیش از آنکه به‌‌دنبال ترساندن تماشاگر با الگوهای این ژانر باشند، ترس را به‌عنوان موقعیتی پنهان در زندگی شخصیت‌ها به‌تصویر می‌کشند. شبیه همان کاری که فیلم جدید او یعنی سامورایی و زندانی انجام می‌دهد. شاید خیلی‌ها این فیلم را اثری متفاوت در کارنامه‌ی این کارگردان بدانند اما فیلم پیرو همان اندیشه‌های همیشگی این فیلمساز است. جالب اینجاست که سامورایی و زندانی اولین فیلم سامورایی کیوشی کوروساوا است. این فیلمساز با اقتباس از رمان Kokurojo نوشته هونوبو یونزاوا یکی از جذابترین فیلم‌های کارنامه کاری‌اش را ساخته است. در ادامه داستان فیلم لو می‌‌‌رود کیوشی کوروساوا در آخرین اثر خود یعنی سامورایی و زندانی به‌سراغ جهانی می‌رود که در نگاه اول، شاید هیچ ارتباطی با جهان سینمایی او نداشته باشد. ژاپن دوران فئودالی، ارباب و قلعه، جنگ‌های طایفه‌ای و مناسک و مناسبات سامورایی. اما کافی است تا در جهان این مناسبات سامورایی غرق شویم تا ببینیم که کوروساوا همچنان به اصول دنیای خودش پایبند است. کوروساوا حالا در قلعه‌ای مملو از حس ناامنی جهان همیشگی خود را به‌‌تصویر می‌کشد و از قلمروی فکری‌اش دور نمی‌ماند. داستان فیلم در سال ۱۵۷۸ اتفاق می‌افتد زمانی که آراکی موراشیگه، در قلعه خود گرفتار محاصره نیروهای اودا نوبوناگا شده است. ورود کورودا کانبی، فرستاده‌ای که به‌جای پس‌فرستادن به سیاهچال موراشیگه می‌افتد، زمینه‌ساز رابطه‌ای عجیب میان این دو شخصیت می‌شود. با وقوع قتل‌های مرموز در قلعه، موراشیگه ناچار می‌شود که از زندانی خود کمک بگیرد. همین موقعیت ساده، فیلم را وارد جهان‌بینی همیشگی سینمای کوروساوا می‌کند. سامورایی و زندانی را می‌توان از نظر برخی پارادایم‌های مضمونی و فرمی، در امتداد فیلم درمان در نظر گرفت کوروساوا را شاید قبل از هر چیز با آثاری مثل درمان (Cure) و نبض (Pulse) بشناسیم اما این دلیل نمی‌شود که این فیلمساز بواسطه‌ی استفاده از یک فضای تاریخی و رد الگوهای ژانری سینمای وحشت، دغدغه‌‌ی همیشگی خود را کنار گذاشته باشد. سامورایی و زندانی را می‌توان از نظر برخی پارادایم‌های مضمونی و فرمی، در امتداد فیلم درمان در نظر گرفت. در هر دو فیلم، کارگردان به‌سراغ جهانی می‌رود که در آن مرز میان عقل، اعتماد و بی‌اعتمادی فرو می‌‌ریزد. درواقع، آنچه این دو فیلم را به یکدیگر نزدیک می‌کند، نگاه نافذی است که او به روان شخصیت‌ها دارد. در درمان، قتل‌های زنجیره‌ای تنها عنصری ژانری برای خلق یک اثر جنایی نیستند بلکه همانند قتل‌های رخ‌داده در این قلعه سامورایی، گویی نیرویی ناشناخته همراه خود دارند که کنترل رفتار و هویت آدم‌ها را در دست گرفته‌اند. در هر دو فیلم، معما فقط یافتن قاتل نیست، بلکه مواجهه با حقیقتی بزرگ درباره انسان است. از طرفی دیگر هر دو فیلم به یک شیوه مولد تعلیق می‌شوند. کوروساوا برای خلق این عنصر از سکوت، مکث‌های دراماتیکی، قاب‌بندی‌های حساب‌شده و اطلاعات ناقص استفاده می‌کند. یکی از ویژگی‌های سینمای کیوشی کوروساوا، نحوه استفاده او از فضاهای بسته برای خلق تعلیق و نمایش وضعیت روانی شخصیت‌هاست. او با استفاده از سکوت، قاب‌‌بندی‌های ثابت و ف

رویش